CÜCE ÇİKLİTLERİ
RAMİREZİ (Microgeophagus ramirezi)
Anavatanı Venezüella ve Kolombiya'nın tatlı sularının sığ kısımlarıdır. Erkekleri 5, dişileri 4 cm. kadar boy alır. pH 6-7 arasında olmalıdır. 27-29°C sıcaklık idealdir. Üreme döneminde sıcaklık birkaç derece artırılabilir. Bakımı tecrübe gerektiren bu tür en az 100 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdır. Güzelliği, canlılığı ve ilginç davranış biçimleriyle en çok sevilen çiklit türlerinden biridir. Vücutlarının ön yarısında metalik sarı, arka yarısında ise şeffaf morun tonları hakimdir. Metalik parlayan mavi-yeşil noktacıklar bütün vücuda ve yüzgeçlere serpiştirilmiştir. Sırt yüzgecinin ilk ışınları siyah renklidir. Erkeklerde ise bu ilk ışınlar uzamıştır. Erkekler daha iri ve parlak renklidir. Dişilerin karınlarında pembelik hakimdir. Özellikle üreme döneminde bu daha da belirginleşir. Kaliteli kuru yemlere alıştırılabilirler. Ancak sadece kuru yem yetersiz kalır. Tam bir gelişimle birlikte parlak renkler için artemia, bulunabilirse dondurulmuş sivrisinek larvası, ince kıyılmış sığır kalbi gibi yemlerle de desteklemek gerekir. Ramirezi, bakımı özen gerektiren nazlı bir türdür. Belki de bu yüzden Türkiye'de yaygınlaşamamıştır. Akvaryumlarında rahatsız edici, saldırgan veya aşırı hareketli balıklar bulunmamalıdır. Huzursuz ramirezi çok çabuk hastalanır. Rasbora, neon tetra, yumuşak ve asitik su şartlarına alıştırılabilirse lepistes gibi küçük sakin balıklar ramireziler için uygun arkadaş türlerdir. Akvaryumda küçük sürü balıklarının bulunması, ramirezilerin ürkekliklerini üzerlerinden atmalarına yardımcı olur. Ayrıca akvaryumda saldırganlıklarını yöneltebilecekleri birkaç zararsız balığın bulunması, ramirezi çiftlerinin birbirlerine daha bağlı kalmalarını, bunun sonucu olarak da yavrularına daha iyi bakmalarını sağlar. Ramireziler tek eşlidirler. Eşleşmelerini sağlamak için en uygun yöntem, en az 6 bireylik bir guruptan kendi eşlerini kendilerinin seçmesini beklemektir. Eşleşmiş çiftler hemen göze çarparlar. Çoğunlukla bir aradadırlar, akvaryum tabanında bir bölgeye ortaklaşa sahip çıkarak yanlarına yaklaşanları kovdukları görülür. Yumurtlamak için düz yüzeyli bir taşın veya bir yaprağın yüzeyini temizlemeye başlarlar. Yumurtalarını bazen kumda açtıkları küçük bir çukura da bırakabilirler. Ramirezilerin apistolardan bir farkı gizli kovuklarda değil, açıklık alanlarda yumurtlamalarıdır. Ramireziler kolaylıkla yumurtlarlar. Fakat yumurtalarının bozulmadan açılması için gerekli su şartlarını sağlamak sorun olabilir. Bir seferinde 200-300 kadar yumurta bırakırlar. Bir üreme akvaryumunda tek bir çift yerine iki çiftle çoğu zaman daha iyi sonuç alınır. Yabancı balılar, ramirezi çiftlerinin koruma içgüdülerini ayakta tutarak yavrularına daha iyi bakmalarını sağlarlar. Burada her çift, diğer çift için yabancı balıklar görevini görür. Anne babanın sırayla başında bekleyip yüzgeçleriyle su akımı sağlayarak havalandırdıkları yumurtalardan yaklaşık 40 saat sonra henüz yüzemeyen yavrular çıkar. Anne baba, günde iki üç kez ağızlarına alarak yavrularının yerini değiştirirler. Yumurtlamadan 5 gün kadar sonra yüzmeye başlayan yavrular, yumurtadan yeni çıkmış artemia larvalarını bile yiyemeyecek kadar küçüktürler. Yavru balıklar için özel olarak kültürü yapılan tek hücreli canlılarla beslenmelerini desteklemek gerekir. Olgunlaşmış bir sünger filtre de üzerinde yerleşmiş hayvancıklarla yavruların beslenmesine katkıda bulunur. Bir süre sonra artemia larvalarıyla da beslenebilen yavrular, sık yemleme ve düzenli su değişimleriyle daha çabuk gelişirler.
All contents © copyright 2006 OGtr